Weblog van de (on)gewone natuur

Gevallen, niet verslagen (1) gevallen eik in het Dwingelderveld (winter)

's Winters ziet het er ernstig uit, fataal zelfs, zo'n ontwortelde eik in het Dwingelderveld. Je kunt je bijna niet voorstellen dat zoiets valt te overleven en meestal is dat ook niet het geval. Maar soms zijn er taaie rakkers die zich niet gewonnen willen geven en aan een restantje wortel genoeg hebben om zich weer op te richten. Nou ja, figuurlijk dan, want zo flexibel dat de stam weer rechtop gaat staan zijn ze nou ook weer niet. Grove dennen zijn er aardig goed in, zoals die in het Korenburgerveen bij Winterswijk (foto 2).

Geplaatst op 21 mei 2019
Coming out (1) jong beukenblad

Het gaat zo vanzelfsprekend dat bijna gewoon lijkt: hoe de nieuwe  bladeren van bomen en struiken uit hun knoppen kruipen om zich als bleekgroene vlinders uit te vouwen. Zich voorzichtig strekkend zonder te vertragen, doelbewust. Van de tijd bewust ook, want er is geen moment te verliezen, voor je het weet is de zon alweer op de terugtocht en wordt het leven van een blad ondraaglijk. Het moet, de plooien van dat winterlange verblijf in die krappe knoppen moeten zo snel mogelijk worden gladgestreken, het groen moet groener worden, de babyhuid gehard.

Geplaatst op 28 april 2019
Ooijpolder (1) Konikpaarden

De ligging van het oude Nijmegen aan de Waal is op zichzelf al bijzonder, maar dat je meteen voorbij restanten van de vestingwerken een natuurgebied kunt inlopen is helemaal bijzonder. Het begint al bij de opvallende boogbrug (foto 2) die - anders dan de volwassen exemplaren voor het verkeer - behoorlijk wiebelt als je er overheen loopt. Maar hij brengt je wel pardoes in het natuurgebied langs de Waal dat deels uit voormalige landbouwgrond bestaat. Overigens zul je in deze Ooijpolder het dorp Ooij niet vinden: dat ligt iets verder van de rivier af.

Geplaatst op 28 maart 2019