Weblog van de (on)gewone natuur

Zwavel en vuur (1) Zwavelzwam

Nee, geen Dante en geen hel, maar toch. Ook als zwavel en vuur zich in de gedaante van zwammen zwijgend op levende of net overleden bomen stort, zorgt dat voor verval en verdoemenis. En daarna verdwijnen ze zelf in het niets. Sommige lijken tot zwarte resten te verbranden, andere smelten weg en weer andere worden opgeruimd door vormeloos witte collega-schimmels. Alsof afbraak het doel van alle leven is.
Nartuurlijk, het is de tijd van het jaar en dus tijdelijk, er komen andere tijden. Maar nu even niet, nu is het verval wat de biologische klok slaat.

Geplaatst op 29 september 2020
Grote klit, klein genoegen (1) oude plant met rijpende vruchten

Bij het zien van deze klitten moet ik, zoals altijd, denken aan de start van het nieuwe schooljaar. Niet de hele plant staat in mijn herinnering gegrift, vooral de door omwindselblaadjes met lange stekels en weerhaken ingepakte bloemhoofdjes die de plant zijn naam hebben bezorgd. En evenmin komt elk nieuw schooljaar bij me op, alleen die van mijn lagere school, waar die klitten een vast welkomstritueel vormden. Natuurlijk, je kon ze van een afstandje naar iemand gooien en bleven dan heus ook wel plakken, maar bepaald onopvallend was dat niet.

Geplaatst op 28 augustus 2020
Lavendel voor thuisblijvers (1) bloei

Een geur uit duizenden, een kleur uit duizenden en met miljoenen staan ze zij aan zij op de stoomhete velden voorbij Lyon, zich strekkend tussen heuvels, cipressen en natuurstenen dorpen. Maar helaas, deze beroemde lavendelvelden, de belichaming van het ware vakantiegevoel, zijn dit jaar te ver. Gelukkig groeit er steeds meer lavendel in parken, tuinen en artistiek verantwoorde bloembakken, zodat we niet alles hoeven te missen.

Geplaatst op 28 juli 2020