Weblog van de (on)gewone natuur

Sporen nalaten (1) spoorloze waterhoentjes

De waterhoentjes verkennen het ijs en lopen links en rechts kijkend tussen de sporen van andere vogels door. Zelf laten ze geen sporen na, daarvoor zijn ze te laat. Het sneeuwlaagje is nat geweest en daarna bevroren tot een weliswaar nog witte, maar ook ijzige laag die de oude afdrukken heeft geconserveerd. Voor nieuwe is het te hard, volgende keer beter en ach, het is toch allemaal maar tijdelijk. Natuurlijk denkt een waterhoentje over zulke dingen niet na, nee, het is iets van mensen om sporen na te willen laten.

Geplaatst op 27 januari 2026
Lichtpuntjes (1)

Eind december lijkt de zomer eindeloos ver weg. En helaas: dat is ook zo. Daarom heeft moeder natuur speciaal voor de klagers en de mopperaars - ja, ik beken - een aantal trucs in haar trukendoos: de lichtpuntjes. Dat kunnen letterlijk puntjes zijn, zoals bij de narcissen of de sneeuwklokjes (foto 1) die al een klein stukje boven de grond komen, maar ook baby-plantjes aan de voet van afstervende bloeistengels, zoals bij deze Sedum (foto 2). En natuurlijk de zwellende knoppen aan allerlei struiken, waaronder de vlier (zie foto 3) die zijn knoppen ook daadwerkelijk opent.

Geplaatst op 29 december 2025
Dwaalgast (1)

Ik kende hem niet, de plant met de blauwe bloem die ongevraagd in mijn tuin verscheen. En zo laat in het jaar nog! Het leek me een nachtschade en dat bleek het geval: het Zegekruid (Nicandra physalades). Wat niet verklaart hoe hij hier gekomen is, deze eenjarige plant die uit Zuid-Amerika stamt en dus al eerder in Nederland moet zijn geïntroduceerd. Het precieze moment is niet duidelijk, wel dat hij vanaf ca 1980 begon uit te breiden en vooral in stedelijke gebieden nu vrij algemeen is op verstoorde grond.

Geplaatst op 29 november 2025