Fotoblog

Verse Berkenzwam

Het hele jaar zijn ze te zien, de Berkenzwammmen (Pitpoporus betulinus). Want ze blijven maar groeien, weer of geen weer. Hun voortdurende aanwezigheid komt ook doordat oudere exemplaren - stevig als ze zijn - lang blijven zitten. Schijnbaar onveranderd, hooguit wat gebleekt.

Callicarpa japonica

Lange tijd is het een onopvallende struik van niet meer dan een meter of twee hoog. De bloei in juli-augustus gaat ongemerkt voorbij, het blad valt, het is hartje herfst. En dan gebeurt het: als kale struik trekt hij de aandacht met zijn kleine, fel violette besjes die in wolkjes om de magere takken hangen.

Rhododendron in de bonen

Het is een vreemd gezicht. Als alles op zijn laatste benen bloeit, zelfs de rozen het opgeven en alleen nog wat van die zeldzame echte herfstbloeiers te zien zijn, gebeurt het. Ieder jaar zijn er dan Rhododendrons die de geest krijgen en een deel van hun dikke, winterklare bloemknoppen laten uitlopen.

Hazelaar, gesloten katjes hangen al klaar

Hij is er altijd vroeg bij, de Hazelaar (Corylus avellana). Zijn bleekgele katjes bloeien soms al voor de jaarwisseling, lang uitgerekt en bungelend in de wind. Dus moeten ook de voorbereidingen tijdig worden gestart.

Tamme kastanjes in het wild

De laatste zijn gevallen: tamme kastanjes die als opgerolde egeltjes tussen het mos en gevallen bladeren liggen. Ze zien er uit alsof je ze niet gemakkelijk kunt oppakken. En dat is ook zo. Pas als ze uit zichzelf opengaan en hun kastanjebruine vrucht zichtbaar wordt, geven ze zich gewonnen.

Klimop, een laatbloeier

De Klimop (Hedera helix) kan gerust een laatbloeier worden genoemd: hij bloeit pas in het najaar, laat, tot in december toe. Je moet trouwens wel goed kijken, want de stervormige bloemetjes die in bolvormige trossen groeien, zijn klein en groenig. De vijf gele meeldraadjes vallen nog het meest op.

Waterparels, daar zijn ze weer

Na de regen, of het nu een bui is of urenlang dreinen, neemt uiteindelijk het licht weer bezit van de dag. Altijd. Het water op de bladeren trekt samen tot ronde balletjes, waterparels die glimmen in de zon. En zelfs zonder zon. Natuurwetten in een prachtige praktijk.

Taxusbessen!

Daar zijn ze dan, de beruchte bessen van de Taxus, Taxus baccata. Een vreemd gezicht: bessen aan een naaldboom. En dan te weten dat ze nog extreem giftig zijn ook... En er toch zo lekker uitzien? Ja, want de sappig rode buitenkant van de vrucht is eetbaar - voor vogels dan.

Ontgroening

Ontgroenen is voor studenten een begin, maar voor bladeren - zoals dit blad van de wijnrank - het begin van het einde.

Zeedruif (Coccoloba uvifera)

Je kunt hem onmogelijk verwarren met het druifgrote Nederlandse ribkwalletje dat ook zeedruif wordt genoemd en - als je naar zijn grote ronde bladeren kijkt - ook niet met de echte druif. Maar de trossen knikkerronde vruchten hebben hem zijn terechte naam bezorgd: Zeedruif, ook wel Stranddruif genoemd.

Pagina's

Home button