Fotoblog

Callicarpa

Klein, rolrond, veel, in losse trossen, met een opvallende lilakleur en aan kale takken. De bessen van de Callicarpa dus, een opvallende struik, dat wil zeggen: in deze tijd van het jaar. Want met bladeren en zonder deze bessen zal hij niemand opvallen.

Duivelsnaaigaren

Niks klein, niks zeldzaam, niks op heide. Nee, het is geen Nederlands warkruid, beter bekend als duivelsnaaigaren. Dit is een type dat op Bonaire voorkomt: groot, niets ontziend en tot in boomtoppen toe.

Bloeiende Yatu

De Yatu - ook wel Datu - zie je niet vaak bloeien. Niet omdat hij niet vaak bloeit, maar omdat deze boomcactus dat in principe 's nachts doet. En in zijn hoge toppen. Maar soms heb je geluk, als je 's morgens vroeg gaat kijken en een omgevallen exemplaar het nog doodleuk op een bloeien zet.

Versteend hout

In het Natural History Museum van New York gespot: versteend hout. En niet een klein stukje, maar een dikke stam die voor de kijkbeleving is doorgezaagd zodat de doorsnede valt te bewonderen. En dan valt er heel wat te bewonderen.

Hollanders op Manhattan

Schuilgaand in de overdaad van planten, dieren, planeten, stenen en volkeren met hun hele hebben en houen, trof ik in het onvolprezen Natural History Museum (NY) deze vitrine aan: over Manhattan kort na de ontdekking.

Edward Hopper

Bezoeken aan New York moeten wel beelden opleveren voor Fotoblogs. Een oud beeld in dit geval en bovendien geen foto maar een schilderij uit 1930 van een New Yorks straatje. Manhattan, maar buiten de high rise die er ook toen al was.

Kastanjetijd

De bladeren van de paardenkastanje worden al vroeg droog en bruin, dit jaar lijkt het wel extra vroeg en extra droog en bruin. Misschien vanwege de buitengewone activiteit van mineermotten dit jaar, die de bladeren op grote schaal aantasten.

Drentse hei

Augustus, de hei bloeit. Op uitgestrekte velden zoals de bekende Dwingelose hei, op intieme open stukjes in het bos, of op de kleine heuveltjes van begroeide zandverstuivingen zoals op deze foto. Niet ver van de Dwingelose hei af.

Rijpe rogge

Bij Pesse horen - naast de heide en de bossen - gras, koeien, maïs, fabrieksaardappelen en sinds kort ook kleurige lelies en tulpen. Ouderwetse graanakkers verwacht je niet meer. En dan stuit je dus onverwachts op deze rijpe rogge, zachtjes wuivend zover het oog reikt.

Landkaartje

Pardoes geland op een wit raamkozijn in Pesse, waar de donkere vlinder extra donker tegen afsteekt. Het landkaartje, genoemd naar de onzichtbare onderkant van zijn vleugels. En het is een exemplaar van de zomergeneratie die sowieso een stuk donkerder is dan de lentegeneratie van deze vlinder.

Pagina's

Home button