Fotoblog

Leguaan blikt in de verte

Leguanen houden ervan om in bomen te klimmen. Niet alleen om daar de bloemen en verse blaadjes uit te eten, maar ook om in de zon te rusten en zomaar een beetje in de verte te staren. Als koningen over hun koninkrijk. Hoewel niet echt kieskeurig, is de flamboyant hun favoriete boom.

Groene Sprinkhaan is niet goed bezig

Je zult maar zo'n perfecte bladgroene schutkleur hebben. En ook nog de vórm van een blaadje, inclusief heuse nep-nerven. Dan ben je als Groene Sprinkhaan toch niet goed bezig als je de veilige struiken verlaat en op een stoel gaat zitten?

Bonaireaanse boomhagedis

Ze zijn nooit heel groot, maar dit is wel een bijzonder klein exemplaar van de Bonaireaanse boomhagedis, die inderdaad alleen maar op Bonaire voorkomt. Op Curacao en Aruba leeft nog een tweede boomhagedis, die iets anders gekleurd is.

Jonge carnavalsvogel

Geen wintergasten, geen zomergasten, maar voorjaarsgasten: de carnavalsvogels. Ze zijn vroeg dit jaar, ook op Bonaire, waar het gelukkig al weer dik boven de dertig graden komt.

Mos bloeit tussen winterse aanvallen door

Je ziet ze gemakkelijk over het hoofd, de kleine moskussentjes op muurtjes, tussen tegels en op daken die gele of rode haren lijken te krijgen. Het is hun winterse 'bloei'. Primitieve planten als ze zijn, krijgen ze geen echte bloemen.

Ha ... nieskruid!

Een geslacht uit de ranonkelfamilie, het nieskruid of Helleborus, dus verwant aan onder meer boterbloemen, dotterbloemen en anemonen. En dat is te zien. Ze bloeien in de winter, te beginnen met de kerstroos - inderdaad, ook een Helleborus.

Stralende Mahonia

Hij bloeide in december al, deze Mahonia, een uit Noord-Amerika afkomstige, groenblijvende sierheester. Hulstachtige bladeren, citroengele bloemen en later blauwe, berijpte bessen. Staat in een beschutte tuin.

Aalscholvers trotseren weer en wind

Het maakt ze weinig uit: nat worden ze toch wel, deze professionele duikers die hier in weer in wind op een stilstaande molenwiek zitten. Ze zullen de dooi zelfs met vreugde begroeten, de aalscholvers, want duiken naar je dagelijkse viskostje in dichtgevroren water is best lastig.

Vlier, de overlever

Een paar weken terug schitterde er al een uitgelopen vlier in deze rubriek. 'Vliertje de voorste' schreef ik toen. Met hardlopers kan het slecht aflopen, zoals bekend, maar de vlierblaadjes dragen hun lot - én een sneeuwhoedje in dit geval - manmoedig, zo jong als ze zijn.

Toverhazelaar geeft geen krimp

'Zou je dat nou wel doen?' Zoiets moet je wel denken als je de toverhazelaar vroeg in de winter vol in bloei ziet staan - altijd in tuinen, want het is geen gewone hazelaar en dus niet wild, zelfs niet verwilderd.

Pagina's

Home button