Fotoblog

Rode bosmieren zoeken de zon op (Formica rufa)

Al jaren zit er een groot bosmierennest in de tuin in Pesse, Drenthe. Niet een keurige hoop - een zogenoemd 'koepelnest' - zoals het bosmieren betaamt, maar vervlochten in een houtstapel onder een blauw dekzeil. Moderne bosmieren, zullen we maar zeggen. Een beetje gemakzuchtig ook.

Gewone es, Fraxinus excelsior, mannelijke bloemen in knop

Het lijken wel rijpe braampjes in de lage najaarszon, maar het zijn de nog dichte bloempjes van een es in de lage lentezon. Dikke trossen mannelijke bloempjes, die op het punt staan uit te komen en dan op een soort kwastjes gaan lijken.

Zanglijster met volle mond

Zingen komt er even niet van, bij deze zanglijster (Turdus philomelos) die met een snavel vol nestmateriaal op het punt staat naar de jonge spar rechts op de foto te vliegen, pal voor mijn raam. Om daar verder te bouwen aan het nest waaraan hij - of zij, dat is niet te zien - ijverig begonnen is.

Groot hoefblad - zonder blad (Petasites hybridus)

Ze zijn er van de ene dag op de andere, de bolvormige bloeiwijzen van groot hoefblad. Nog geen blad te zien - laat staan grote bladeren - en daar steken de bloemen hun koppen al boven het verdroogde gras van de berm.

Vreemde Voorjaarshelmbloem: Corydalis cheilanthifolia

Het is vreemd in alle opzichten: de verschijning van dit plantje in mijn Oegstgeester achtertuin. In de eerste plaats hoort het in West- en Centraal China thuis. Wel is het via wakkere plantenhandelaren in Nederland te koop. In de tweede plaats is het uit zichzelf en ongevraagd in mijn tuintje verschenen.

Hee, een paashaas!

De gewone hazen wagen zich niet zo dichtbij de mensen, laat staan dat ze zich in de tuin vertonen. Maar de paashaas is geen gewone haas. Misschien is hij dol op eieren? Of zoekt hij van gezelschap?

Gele troepiaal, trupial kachó

De gele troepiaal - trupial kachó in papiamentu - is wat kleiner dan zijn oranje naamgenoot en zingt ook wat minder melodieus. Maar hij is wél oorspronkelijk van Bonaire, terwijl de oranje troepiaal nog niet zo lang geleden van de buureilanden is overgekomen. Hij eet vooral insecten en soms vruchten.

Troepiaal, wacht op ontbijt. Bonaire

Natuurlijk kan deze oranje troepiaal ook zelf zijn eten zoeken - allerlei vruchtjes, insecten of eieren van andere vogels - maar hij laat zich graag verwennen: stukjes fruit of havermoutvlokken.

Suikerdiefje (Barika hel), de acrobaat van Bonaire

Hij hangt, staat en zit in alle standen. Op en aan alles. En ín alles. Want ze nemen ook graag een bad als een bakje water ze die buitenkans biedt. De suikerdiefjes, dus. Ook wel geelbuikjes genoemd, wat een vertaling is van hun papiamentse naam: Barika hel.

Stukslaande golven

Aan de rotsige oostkust, daar waar de passaat aan land komt, slaan de golven tot schuim uiteen. Ze 'blijven komen en blijven vergaan', zoals het gelijknamige gedicht beschrijft. Maar met onverminderde inzet: hoog spatten ze op, nóg hoger.

Pagina's

Home button