Fotoblog

Ezels in 'Bolivia'

Na een lange periode van bijna dagelijkse regenval, is er voor de ezels weer zo veel te eten dat zij nauwelijks meer in de buurt van bebouwing worden gesignaleerd.

Gevallen koning

Het kan ook té goed met je gaan, zoals blijkt bij deze omgevallen boomcactus. Een Yatu. Door overvloedige regen en een gulzige opname van al dat water, werd hij topzwaar en dan ben je op Bonaire een prooi voor de stevige passaatwinden.

Stekeligheden

Stekels, de natuur op het eiland Bonaire grossiert erin. Planten, struiken en bomen. Niet allemaal, maar een opmerkelijk groot aandeel ervan. Kennelijk is het de favoriete beschermingswijze.

De tijd voor rijp

Rijp, gelukkig maar dat we die winterse witmaker nog hebben, want sneeuw is een al te zeldzame verschijning in deze contreien. Slechts een klein beetje vorst aan de grond en een klein beetje vocht in de lucht zijn samen al genoeg voor ijskristallen aan elke grasspriet.

Verlaat herfstfeestje

De laatste herfstbladeren zijn nu wel gevallen, maar dit sierappeltje zorgt nog voor wat kleur. Vooral met de zon erop en een blauwe lucht erachter - zo zien we het graag - zorgt hij voor een feestelijk tintje in de herfst die maar niet voorbij wil gaan.

Kastanjehuid

Als de afleiding van bladeren, bloesem en vruchten grotendeels is verdwenen, zijn het de takken en vooral de stoere stammen die op de voorgrond treden. Hun schors, de zichtbare buitenkant vertelt een verhaal.

Judasoor

Aan de Vlier kleven veel verhalen: positieve en negatieve. Een uit de laatste categorie klinkt door in de naam van het bijzondere zwammetje dat op vlierstammen groeit: het Judasoor. In Bijbelse tijden zou Judas zich aan een Vlier, die toen nog een boom was, hebben verhangen.

Novembervlier

De Gewone vlier is een taaie rakker en het duurt dan ook een tijd voor hij al zijn blaadjes heeft laten vallen. En deze maakt het wel heel bont. Niet dat het al zo laat in het jaar is: de laatste bladeren zitten soms in januari nog aan de takken, altijd aan de verste uiteinden.

Herfstige Hortensia

Hortensia's zijn in het najaar het mooist. Je kunt zien dat ze geleefd hebben, gebloeid hebben. Hun bloemen hebben ze vastgehouden, op de vitale onderdelen na: de stampers en de meeldraden. Vruchtbaar zijn ze dus allang niet meer, maar nog wel mooi, mooier dan ze waren, rijper.

Grote klis

De Grote klis biedt een herfstige aanblik, bruin, verdroogd, alleen de ronde hoofdjes met de zaden erin zijn nog intact. Ze wachten op voorbijkomende harige vachten. Een dikke jas is ook goed. Of een trui. Desnoods een spijkerbroek.

Pagina's

Home button