Eindelijk

Het ongeduld
van bijna tijd
de bloemknoppen kloppen
staan op knappen
verbijten zich
wachten
op de eerste wee
de zon die streelt
het scheuren 
van omwindels, schreeuw
uit stomme keel
de kleuren
eindelijk
na zo lang hopen,
hartje zomer
vouwt zich open.

 

De zomer hangt in de lucht, vooralsnog meer te voelen dan te zien. Een spanning. De natuur is zwanger van hartje zomer, hoogzwanger, elk moment kan het tevoorschijn komen. Toch duurt het wachten eindeloos, zoals altijd. Maar het komt: vroeger of later móet het eruit.

Home button