Geduld

Zwarte voren
diepe rust
in strakke sporen
geschreven geduld
het wachten op leven
dat komt als het tijd is
de boer, het zaad
de natuur, hun god
die zijn water
over de akker lopen laat.

Druk met het vasklampen aan najaarsrestanten en het speuren naar tekenen van nieuw leven: alles beter dan winter, de tijd van niets. Ongedurig zijn we, kunnen niet berusten in dat het gaat zoals het gaat, niet gewoon afwachten, onze tijd bijden. Nee, dan het kale land dat geploegd gereed ligt in serene rust, lijdzaam wachten, nee: lijdzaam zijn.

Home button