Grijs licht

Het vaal van de ochtend
vecht zich
verbeten en amechtig
onder de gordijnen door,
het is zover:
de dag.
Als alle andere.
 

Een gedicht zo kort als de dagen van december. In vergelijking tot de wisselende, soms verrassende, vaak spannende ochtendluchten van november lijkt het leven uit de ochtend te zijn geweken. De winter heeft de herfst helemaal leeggeschud. Elke dag kruipt nu even levenloos achter de horizon vandaan als die daarvoor. En even bleek en amechtig. Of ligt het aan mij, is de winter in mijn hoofd gekropen?
En de lente is nog zo ver!
Maar ... misschien dat hardblauwe vorst ook helpt, een bloederige winterzon of gewoon een pak sneeuw....

Home button