Het lage leven

De zon valt door
het kale hout, bespeelt
de bladerbodem
tussen de verstijfde stammen.
Pruiken mos
die in toupetten
daar op oude stronken
stammenvoeten
staan te tieren
lichten op
van geelgroen tot smaragd
staan op hun volst
te zijn, te bloeien
met gegelansde haren
in de zon te gloeien
laag na laag te weven,
bijdegrondse hoogtij
van het lage leven.

Het kleinste grijpt zijn kans, het laagste en doorgaans onzichtbaarste. In de winter, als de rest van de plantenwereld stilvalt, vieren de mossen hoogtij. Zonder concurrentie trekken zij eindelijk de volle aandacht, overal waar ze staan. Wat op veel plaatsen blijkt te zijn. En vangen zij alle zon, waardoor een breed scale aan intense kleuren groen oplicht. Het is feest daar, laag bij de grond. Nog even.

Home button