Gewoon bijzonder

Maïs

Zwijgend staan ze
bij elkaar, op hoge poten
strak in percelen
formatie gesloten
hun trotse halmen
ruisen
als polderpalmen
zacht
boven de schat
in het liefdevol golven
verstrengelend blad
wiegt het nageslacht
dat rijpt
in vochtige kolven.
 

De één vindt hem bij het boerenmeubilair horen, een ander gaat er onnadenkend aan voorbij en weer een ander ergert zich aan zijn massale aanwezigheid. Alledrie doen ze de Maïs daarmee tekort.

Abonneren op RSS - Gewoon bijzonder

Home button