Weblog van de (on)gewone natuur

Lichtpuntjes (1)

Eind december lijkt de zomer eindeloos ver weg. En helaas: dat is ook zo. Daarom heeft moeder natuur speciaal voor de klagers en de mopperaars - ja, ik beken - een aantal trucs in haar trukendoos: de lichtpuntjes. Dat kunnen letterlijk puntjes zijn, zoals bij de narcissen of de sneeuwklokjes (foto 1) die al een klein stukje boven de grond komen, maar ook baby-plantjes aan de voet van afstervende bloeistengels, zoals bij deze Sedum (foto 2). En natuurlijk de zwellende knoppen aan allerlei struiken, waaronder de vlier (zie foto 3) die zijn knoppen ook daadwerkelijk opent.

Geplaatst op 29 december 2025
Dwaalgast (1)

Ik kende hem niet, de plant met de blauwe bloem die ongevraagd in mijn tuin verscheen. En zo laat in het jaar nog! Het leek me een nachtschade en dat bleek het geval: het Zegekruid (Nicandra physalades). Wat niet verklaart hoe hij hier gekomen is, deze eenjarige plant die uit Zuid-Amerika stamt en dus al eerder in Nederland moet zijn geïntroduceerd. Het precieze moment is niet duidelijk, wel dat hij vanaf ca 1980 begon uit te breiden en vooral in stedelijke gebieden nu vrij algemeen is op verstoorde grond.

Geplaatst op 29 november 2025
Boven het maaiveld (1) Oude Parelamaniet

Tussen de eilandjes van Pijpenstrootje is het gras van de tuin in Pesse kort, of nou gras, het is in feite een mengeling van gras, zegge, heide, mos, walstro en nog zo wat. Maar wel kort, want gemaaid. En het is arme grond, dus hard groeit het niet. Maar paddenstoelen doen dat wel, waardoor ze binnen de kortste keren boven alles uitsteken en dat levert in de herfst bij de laatste maaibeurt van het jaar een vast dilemma op. Vooral de Parelamaniet laat zich gelden en wel zodanig dat eromheen maaien eigenlijk geen optie is.

Geplaatst op 26 oktober 2025