Wederik, Wederik & Wederik

Een advocatenkantoor uit Suske en Wiske? Een oud familiebedrijf in assurantiën? Of accountants en adviseurs voor al uw duistere zaken? Nee. En ook geen musketiers of ruige Noormannen die dapper en gewelddadig door hun historische avonturen trekken. Het zijn drie broers uit het plantengeslacht Lysimachia, de wederikken dus: Wederik, Puntwederik en Boswederik. De eerste twee vrij opvallend in groepen langs sloten en in bermen, de derde wat meer teruggetrokken in de schaduw van het bos. Maar met hun gele, stervormige bloemen onmiskenbaar familie.

De gewone Wederik, Lysimachia vulgaris, bloeit in pluimen uit de oksels van de bladeren, meestal twee of drie bij elkaar. Die zitten aan rechte stengels die meer dan een meter hoog kunnen worden en in flinke groepen vormen, want de Wederik vermeerdert zich vanuit wortelstokken. Ze staan bij voorkeur langs sloten en op andere vochtige plaatsen, vrijwel overal in Nederland, behalve in kleigebieden. Deze inheemse plant wordt ook als tuinplant gekweekt.
De Puntwederik, Lysimachia punctata, is kleiner van stuk, maar heeft grotere bloemen. Die staan elk op een eigen bloemsteel in de oksels van de bladkransen. Ook de Puntwederik breidt zich via wortelstokken uit en vormt zo opvallende groepen. Deze tuinplant is afkomstig uit Zuid-Oost Europa, maar hier ook verwilderd en ingeburgerd.
De Boswederik, Lysimachia nemorum, is de Benjamin van de Wederik-broers. Zijn bloemen zijn kleiner en staan als langesteelde enkelingen in de oksels van kleine, donkergroene blaadjes aan een lage, deels liggende plant. Hun zeldzame verschijning groeit teruggetrokken in loofbossen op rijke grond, bij voorkeur langs beken of op andere vochtige plekken. Deze inheemse plant komt voor in Limburg, een enkeling in het Oosten van het land. In de bossen van de Ardennen en Noord-Frankijk is het echter een vrij algemene verschijning.

Wederik, Wederik & Wederik, vanaf mei of juni trekken ze vreedzaam langs oevers, wegen en bosranden, soms dieper het bos in, en laten een spoor van gele sterren achter. Tot eind augustus, dan worden zij definitief afgelost door de Guldenroede en het even zonnige Boerenwormkruid die nu overal hun plek al innemen.

Tags: