Onder de kale bomen van het parkje bij de vijver is de zon gaan schijnen. Kleine zonnetjes zijn het, verspreid langs de takken van een - net als de bomen erboven - verder nog kale struik: de bloemenhoopjes van de Gele kornoelje die vorige week zelfs het 8 uur-Journaal haalden. Ze zijn dan ook opmerkelijk, al was het maar omdat ze er zo vroeg bij zijn. Maar dat is niet het enige opmerkelijke, want wilde struiken die vroeg bloeien doen dat doorgaans met witte bloemen. Deze Gele Kornoelje is dan ook van buitenlandse afkomst. Hij is weliswaar ingeburgerd, maar in het wild behoorlijk zeldzaam gebleven, anders dan de Rode kornoelje die nog lang niet aan bloeien toe is en dat bovendien met witte bloempjes doet, hij wel. Deze puur inheemse kornoelje heeft zijn naam dus niet te danken aan de bloemen, maar aan de kleur van zijn takken, die in de winter opvallend rood en glanzend zijn. En waar de Gele kornoelje zich vooral thuis voelt onder de bomen, staat de Rode ook graag aan de rand, dus meer in het licht en in het zicht. Gelukkig wordt de Gele kornoelje ook gekweekt en in tuinen geplant, zodat hun winterzonnetjes soms ook gewoon om de hoek staan te schijnen.
