Nu de dag vergaan is,
het laatste licht als stof
is neergeslagen,
staart de leegte
langs bevroren sterren,
gaapt de afgrond
van het onbegrensde,
schuilen
tot de morgenstond
zijn wonder verricht;
in het oosten, want
herboren verschijnt de dag
aan de overkant
met zachte waaiers van pastel,
onaanraakbaar ver, maar wel
een einder in het eindeloze,
hoop en grenslicht
van herstel.
leven bij de dag
Thema:
Geplaatst op 30 december 2025

