Primavera

Onverwacht geschenk
van kleur
de eerste voorjaarsdag
ondooit de geur
een lach
ontketent de geluiden die
de lucht weer vullen.
Het verschanste leven
veert nu op
in knoppen
huis en moederschoot,
de hoop dringt door
de weke huid
een tinteling
tot in de bunker van gedachten.
En de stroom vertraagt.
Verdoofd
door de ontwende warmte
staat de wereld stil,
geen tijd, geen morgen
en vandaag
alleen maar het verschil.

Hij lijkt altijd onverwacht te komen, de eerste voorjaarsdag, de zon die echte warmte geeft. Die in alles en iedereen doordringt, gepieker tot staan brengt, problemen parkeert. Even is er alleen maar die warme weldaad, direct op de huid en diep van binnen. Stil genieten met de ogen dicht: hier, nu en niets anders. Primavera, de lente begint. En is weer voorbij eer je er erg in hebt. Maar dan is er wel een onomkeerbare stap gezet. 'Rokjesdag' heet het de laatste jaren. Eh, mag ik kiezen?

Home button