Zo zwaar

De ziel van de zomer
zweeft over gevallen blad
verslijmde zwammen, zompe stronken
kaalte, leeggehaalde tuin
niet klaar nog
om te gaan
niet dood, niet koud genoeg
herinneringen leven
zielsveel
kleven aan hun dunne draad,
je voelt het, ruikt het
kunt het grijpen bijna:
zo dik de lucht
zo zwaar het afscheid
zo verleden al
die tijd.
 

Vastklampen aan verterende resten, nog niet helemaal weg en toch al voorbij zijn, een meelijwekkend anachronisme worden.
Ja, afscheid nemen is moeilijk, vooral als het voor altijd is. Gelukkig komt de zomer terug.

Home button