Deze populieren langs de Geul zijn nu waarschijnlijk hard aan het uitlopen, waardoor de Maretak minder opvalt, maar eerder in april vroegen die enorme bollen zeer nadrukkelijk de aandacht. Alsof er enorme kerstballen in de takken zijn gehangen.
Hoewel de maretak in verschillende bomen kan groeien, zijn populieren toch wel de favoriet van deze half-parasiet, samen met de appelbomen waarvan er ook heel veel beschikbaar zijn, bloeiend en wel in de eerste helft van april. De maretak kan heel veel zelf, maar maakt geen wortels die water en mineralen uit de grond kunnen halen. Wel witte besjes die door vogels worden gegeten en waarvan de resten (met zaden!) door rustende vogels soms op een boomtak gedeponeerd worden. En als die boom van de juiste soort is kan het zaad kiemen, waarna er worteltjes de boomtak binnendringen: de bron waaruit vanaf dat moment voeding en water wordt betrokken. Eenmaal gevestigd blijven de (mare)takken zich naar alle kanten in tweeën splitsen, zodat een bolvormige plant ontstaat, een bol die groter en groter wordt. Niet vreemd dus dat de Galliërs er een toverdrank van maakten en dat er onder die vreemde takken vrijelijk gekust mag worden.
